agnes-boer-wilsverklaring

Wilsverklaring

Een wilsverklaring is een eigen gemaakt document, dus uit eigen vrije wil, waarin je vast legt wat je wensen en grenzen zijn rond om de dood, maar ook wie er over jou mogen beslissen als je dat zelf niet meer kunt.

Er zijn verschillende soorten wilsverklaringen; een testament, een volmacht, een levenstestament, een persoonlijk memorandum, een codicil, donorregistratie, wensenlijst uitvaart, terbeschikkingstelling aan de wetenschap en wilsverklaring medische behandelingen.

In Nederland hebben wij te maken met de wet. Zo bestaat er ook het Wettelijk Erfrecht. Deze wet bepaald wie waar recht op heeft na overlijden, de nalatenschap.

Wensen en grenzen

In een wilsverklaring medische behandelingen leg je vast wat je medische wensen en grenzen zijn. De wensen en grenzen zijn voor iedereen verschillend. Daarom is het belangrijk dat je je verdiept in de medische grenzen. Zodat je op deze manier een duidelijk beeld krijgt en vanuit je hart iets op papier kunt zetten. Bespreek dit ook altijd met je dierbare naasten en vertel waar het document ligt. En, als dan de dag daar is… dan kunnen jouw dierbare naasten mee gaan met de wensen en grenzen.

Het is best wel een lastig onderwerp, de dood, sterven, het naderende einde. Want we willen graag leven en niet nadenken over de dood. Toch, als je er gewoon eens voor gaat zitten, kan het heel veel nare gevoelens beperken en kan iedereen terug kijken op een mooi afscheid. Op deze manier zorg je voor je zelf en je dierbare naasten. Dat de gevoelens van rouw en verlies zachter en draagbaarder zijn.

Het is namelijk van belang om dit formulier op te stellen als je wilsbekwaam bent. Dat betekend dat je volledig bij bewustzijn bent. Als je niet meer instaat bent om een keuze te maken of dat je de ziekte of behandeling niet meer begrijpt, dan ben je wilsonbekwaam en dan gaat de behandeling verder zoals je lichaam het zelf aangeeft. Eigenlijk volgen de artsen dan de natuur. Dit kan voornamelijk voor de nabestaanden een tragische en lange weg worden, met veel emoties van verdriet en boosheid.

Als je nog niet de behoefte voelt om een officiële wilsverklaring vast te leggen. Dan kan het altijd van meerwaarde zijn om je er eens in te verdiepen. Ik zeg altijd: ook al heb je iets voor 60% besproken of opgeschreven. Dat is al meer dan niets…

Wat kun je hierin kwijt

Over het algemeen staat er in een wilsverklaring; euthanasieverzoek, niet reanimeren en behandelverbod.

Euthanasieverzoek, lees hier meer.

Niet reanimeren, hierin leg je vast dat je niet meer gereanimeerd wilt worden. Hier kun je ook een speciale penning (ketting) voor aanschaffen.

Behandelverbod, hierin kun je aangeven dat je niet meer behandeld wilt worden. Dat de terugkeer naar een niet waardig leven zal zijn, bij uitzichtloos lijden en toenemende ontluistering. Ook valt dementie en voltooid leven hieronder. Maar ook beademing zoals bij longpatiënten.

Volmacht

In een wilsverklaring kun je iemand een volmacht geven. Hij komt dan voor jouw wensen en grenzen op. Bespreek altijd bij leven met de persoon. Doe dit in goed overleg. Euthanasie blijft een persoonlijk verzoek.
In bijvoorbeeld een levenstestament kun je iemand aanwijzen als gevolmachtigde.

Bespreek altijd jou wilsverklaring met je dierbare naasten en je huisarts. Een wilsverklaring kun je altijd wijzigen en/of aanpassen. De arts hoeft niet dezelfde mening te hebben als jou. Dat betekend dat een arts zich niet hoeft te voldoen aan jou wensen, al zou hij er altijd rekening mee houden.

Wil jij meer informatie over wilsverklaringen? Of wil je gewoon eens in gesprek. Bij mij kun je een vertrouwelijk gesprek aan vragen.

 

 

Dit bericht delen: