Vertragen – leven in een wereld zonder de ander

Als iemand overlijdt, kom je in een wereld terecht waar je niet in wilt zijn. De ander is er niet meer. Jij leeft nog. En dat voelt vreemd. Soms oneerlijk. Soms rauw en hard.

De wereld gaat door, terwijl jij het gevoel hebt stil te staan. Je wilt terug. Naar hoe het was. Naar samen. Maar dat kan niet. En toch leef jij hier, met alles wat je voelt.

Vaak weet je lichaam dit al eerder dan je hoofd.
Dit tempo kan ik niet aan.
Het vraagt om rust. Om ritme. Om ruimte.

Vertragen is dan geen luxe, maar noodzaak. Niet omdat je moet herstellen volgens een schema, maar omdat leven met verlies verzachting vraagt.

Wat vertragen écht betekent

Vertragen betekent niet dat je alles loslaat. Het betekent dat je bewuster gaat leven. Eén ding tegelijk. Op jouw manier. In jouw ritme.

Dat kan heel klein zijn. Bijvoorbeeld:

• een boek openslaan dat al lang op je wacht

• een kast opruimen en spullen loslaten

• kleding uitzoeken die niet meer bij je past

• iets kleins afronden in huis

• zaaien in de tuin, met je handen in de aarde

• een wandeling maken in je eigen buurt en werkelijk kijken

Vertragen betekent ook: kiezen voor wat voedt. Voor wat licht brengt. Voor wat je, al is het maar even, weer verbindt met het leven.

Een zachte oefening

Neem eens een vel papier en schrijf op:

• Wat geeft mij rust?

• Wat maakt mij even lichter?

• Wat wilde ik altijd al doen, maar kwam er niet van?

Dat kunnen heel gewone dingen zijn:

• thee drinken zonder afleiding

• hard lachen

• oude foto’s ordenen

• muziek luisteren met je ogen dicht

• wandelen in de regen

• zingen in de auto

• een brief schrijven

Hang dit papier ergens waar je het ziet. Niet als opdracht, maar als herinnering:
zo mag ik vertragen, zonder stil te vallen.

Terug naar de basis

Wanneer alles vanbinnen onrustig is, helpt het om terug te keren naar de basis. Naar wat je nodig hebt om te kunnen blijven ademen.

Dat betekent:

• Slaap – rust is geen zwakte, maar herstel

• Voeding – warm, zacht en voedend

• Beweging – wandelen, rekken, voelen

• Aanraking – een hand op je hart, een knuffel, massage

• Natuur – naar buiten, voeten in het gras, lucht

Je hoeft niet groots te leven. Alleen maar echt. Alleen maar aanwezig.

Rouwen bestaat niet

Ik zeg het vaak: rouwen bestaat niet.
Het is geen fase, geen programma en geen routekaart.

Rouw is leven.
Een gebeurtenis in je leven waarin alles gevoeld mag worden.
Liefde, gemis, boosheid, verdriet, verwarring, opluchting, leegte en tederheid.

Het hoort erbij. Alles mag er zijn.

Leven met wat er is

In een periode van verlies kun je het gevoel hebben dat je vastzit. Dat het leven je ontglipt. Dat alles te veel is.

En toch is er, heel voorzichtig, ook iets anders mogelijk:
leven met wat er is.
Niet omdat het makkelijk is. Niet omdat het moet.
Maar omdat jij er nog bent.

Dat kan betekenen dat je vertraagt. Dat je kiest. Dat je zorgt. Dat je voelt. En dat je stap voor stap weer meebeweegt met het leven, met alles wat je meedraagt.

Dat is geen prestatie. Dat is moed.

Samen vertragen

Ik begeleid mensen bij leven, in de laatste levensfase en rondom afscheid. Soms bij een overlijden, soms al daarvoor, wanneer verlies zich aandient of wanneer er behoefte is aan rust en richting.
Lees meer over mijn werkwijze bij afscheid bij leven, mijn visie op afscheid, sterven en het leven of over mijn uitvaartbegeleiding.

Wil je daar samen eens bij stilstaan, dan ben je welkom om contact met mij op te nemen.

Agnes Boer – Uitvaartondernemer
🌐 www.agnesboer.nl
📱 Volg mij op Facebook & Instagram