Leef met wat er wél is

Soms valt het me op, bij mezelf of bij anderen, hoeveel aandacht er onbewust gaat naar wat er ontbreekt. Naar wat niet gelukt is. Naar wie er niet meer is. Naar alles wat er niet meer zal zijn.
En dat is begrijpelijk. Verlies en rouw brengen ons bij het gemis, bij de pijn van iemand of iets dat weg is.

Maar naast dat gemis is er óók nog iets anders. Iets wat vaak stiller is, minder zichtbaar, maar minstens zo belangrijk: het leven dat er nog wél is.
Jij leeft nog. Hier, op deze aarde. En dus mag je ook leven. Bewust, liefdevol en in verbinding.

Wat je aandacht geeft, groeit

Als uitvaartbegeleider hoor ik vaak zinnen als: “Ik had gehoopt dat hij er zou zijn” of “We zouden nog…”
Die woorden raken me. Ze dragen gemis én liefde in zich. En soms helpt het dan om, heel voorzichtig, ook een andere vraag te stellen:

Wat ís er nu?
Wie zijn er wél gekomen?
Wat kunnen we vandaag nog samen doen?

Je aandacht verleggen is geen ontkenning van verdriet. Het is geen verraad aan wie je mist. Het is een oefening in kracht. In aanwezig zijn bij wat er nu is.

Een zachte oefening

Misschien wil je dit eens proberen.

Sluit je ogen en denk aan iemand die je mist.
Erken het gemis, zonder oordeel.
Je hoeft niets op te lossen, alleen te zien en te voelen.

Stel jezelf dan de vraag:
Wat leeft er in mij dankzij deze ander?

Misschien is het een gevoel. Een herinnering. Een zin die blijft hangen. Een geur.
Laat dat bij je zijn. Draag het mee. Leef het.

Wat kun jij nog wél doen?

Denk eens aan iets wat jullie samen nooit gedaan hebben, maar wat jij nog wél zou kunnen doen.
Misschien dat ene museum bezoeken. Die wandeling maken. Een boek uitlezen waar jullie ooit samen in begonnen. Of juist iets heel kleins: even stilstaan op een plek die betekenis heeft.

Wat het ook is: het mag.
Je mag verder.
Je mag leven.

Niet omdat je “positief” moet zijn, maar omdat het leven zich, hoe voorzichtig ook, weer aandient. Misschien voelt het als samen verdergaan, op jouw manier.

Verwachtingen en wat het leven brengt

Soms loopt het leven anders dan je had gehoopt. Verwachtingen komen niet uit, of worden abrupt onderbroken. Dat doet pijn. En dat mag je voelen.

Maar verlies hoeft niet het einde van jouw verhaal te zijn.
Jij bent er nog. Dat betekent: je hebt een lichaam, een stem, een pad. Je mag ademen, eten, zingen, huilen, lachen, leven. Niet omdat het moet, maar omdat het kan.

Verlies en overvloed kunnen naast elkaar bestaan

Je hoeft het één niet te ontkennen om het ander te kunnen voelen.
Verdriet én dankbaarheid.
Gemis én aanwezigheid.
Rouw én liefde.

Het is geen of/of. Het is en/en.
Zoals de zon kan opkomen terwijl het nog koud is. Zoals je kunt glimlachen met tranen in je ogen.

Leven in het nu

Leven met wat er wél is vraagt moed. Het vraagt om vertragen. Om werkelijk kijken, luisteren en voelen.
Wie zijn er nu om je heen?
Wie is er nu bij je?
Wat kan er vandaag wél?

Dat zijn vragen die niet altijd antwoorden geven, maar wel richting.
Richting leven.

Samen stilstaan

Ik begeleid mensen bij leven, in de laatste levensfase en rondom de uitvaart. Soms bij een overlijden, soms al daarvoor, bijvoorbeeld bij een afscheid bij leven of wanneer verlies zich langzaam aandient. In mijn werk staat niet het loslaten centraal, maar het leren leven met wat er is.
Lees meer over mijn visie op afscheid, sterven en het leven of over mijn uitvaartbegeleiding.

Wil je daar samen eens bij stilstaan, dan ben je welkom om contact met mij op te nemen.
Neem gerust contact op.

Agnes Boer – Uitvaartondernemer
🌐 www.agnesboer.nl
📱 Volg mij op Facebook & Instagram