Is alleen sterven ook eenzaam sterven

Is alleen sterven ook eenzaam sterven | Agnes Boer Uitvaart en Begeleiding

Is alleen sterven ook eenzaam sterven?

Over het verschil tussen alleen en eenzaam, en hoe loslaten soms juist in stilte gebeurt

Veel mensen vrezen eenzaam te sterven.
Maar wist je dat alleen sterven iets heel anders is dan eenzaam sterven?

In deze blog neem ik je mee in mijn ervaring als uitvaartbegeleider en hospicevrijwilliger. Ik leg uit waarom alleen sterven soms juist een teken kan zijn van innerlijke rust en niet van gemis.

Alleen sterven gebeurt vaker dan je denkt

Wist je dat mensen vaak alleen sterven?
En dan bedoel ik niet eenzaam, want dat is iets anders.

Mensen in de laatste levensfase kiezen er vaak, bewust of onbewust, voor om alleen te sterven. Net op het moment dat jij even een kop koffie haalt of naar huis gaat om de was te doen, gebeurt het. Dat is geen toeval.

Ik heb een jaar lang als vrijwilliger in een hospice gewerkt.
Een hospice is een bijna-thuis-huis voor mensen in hun allerlaatste levensfase.

Wat ik daar leerde, is dit:
soms kan een stervende het lichaam niet loslaten zolang er nog een sterke verbinding is met de aanwezige geliefden. Wanneer iemand alleen is, kan dat proces juist makkelijker verlopen.

Alleen zijn kan dan rust geven.

Lees ook: Afscheid en het leven — over loslaten, leven en sterven als één geheel.

Alleen is niet hetzelfde als eenzaam

Veel naasten hebben het moeilijk met het idee dat hun geliefde alleen is overleden.
In liefde en emotie wordt alleen vaak automatisch gekoppeld aan eenzaam.

Hoe begrijpelijk dat ook is:
alleen is niet hetzelfde als eenzaam.
En eenzaam is niet hetzelfde als alleen.

Wees daarom niet verdrietig omdat jouw naaste alleen is gestorven.
Het is niet zielig. Het zegt niets over de liefde, zorg en verbondenheid die iemand in zijn of haar leven heeft ervaren.

Een leven kan vol aandacht, nabijheid en liefde zijn geweest
ook als het sterven in stilte gebeurde.

Door even los te laten, geef je ruimte om los te laten.
In de stilte van alleen zijn, kan juist de grootste overgave plaatsvinden.

Waardig afscheid nemen in stilte

Ik ben laatste-levensfasebegeleider en uitvaartondernemer, maar bovenal mens.
Mijn belangrijkste taak is het begeleiden van mensen naar een waardig en persoonlijk afscheid van het leven.

Iedereen is uniek. En dus is ieder afscheid dat ook.

Er wordt vaak een beroep gedaan op creativiteit.
En zelfs wanneer er beperkingen zijn, verdwijnen de kleuren, geuren en sfeer van een geleefd leven nooit.

Pak de foto’s van het leven er maar eens bij.

Meer hierover lees je op:
Uitvaartbegeleiding
Voor wie ik er ben

Troostrijke ideeën voor een persoonlijk afscheid

Een mooie herinnering aan een uitvaart kan troost bieden in de periode ná de uitvaart, tijdens het rouwproces. Daarom is het zo belangrijk om creatief om te gaan met wat wél mogelijk is.

Enkele voorbeelden:

Plan op een later moment een herinneringsbijeenkomst, bijvoorbeeld op een geboortedatum, trouwdag of andere betekenisvolle datum.
Organiseer een diner in de geuren en kleuren van de overledene — in het café vol herinneringen, of het buurthuis waar benadrukt werd samen te leven.
Leg de uitvaart vast via video of livestream, zodat ook wie er niet bij kon zijn zich verbonden voelt.
Vorm een erehaag van familie, vrienden, buren en collega’s: een haag van liefde om afscheid te nemen.